NEsvrstana: Umetnost treba cimati, pa šta bude!
Dizajn plakata: Rastko Ćirić
Foto: Aleksandrija Ajduković
Samostalnost, ravnopravnost, slobodu – niko i nikada ne poklanja! (Cvijeta Veda Zagorac)
U sredu, 25. maja, u 18 časova u Muzeju afričke umetnosti povodom Dana Afrike i Dana mladosti razgovaramo sa dragim gostima Milicom Rakić i Vladimirom Bjeličićem povodom eksperimentalih filmova „Nesvrstana” i „Crvena, da te nema, trebalo bi te izmisliti”.
Bavimo se pitanjima pamćenja i zaboravljanja ženske uloge u istoriji i muzeologiji kroz priču o Cvijeti Vedi Zagorac i njenoj poziciji u radu Milice Rakić, nastalom u okviru umetničke intervencije na stalnoj postavci MAU 2019. godine Nezaštićeni svedok br. 1: Afrodizijak, kao i kritičkim pogledom na problematiku ženske emancipacije u posleratnoj Jugoslaviji. Razmišljamo o arhivskom impulsu u stvaranju i radu Milice Rakić, kao i o njegovoj (ne)moći da kroz umetničku interpretaciju komentariše, kritikuje i menja život danas i ovde.
Tokom razgovora biće priređene i projekcije eksperimentalih filmova Milice Rakić „Nesvrstana” i „Crvena, da te nema, trebalo bi te izmisliti”.
U razgovoru učestvuju: Milica Rakić, Vladimir Bjeličić i Ana Knežević
Ulaz slobodan.
O filmovima:
NEsvrstana
2019 / 7’ 17’’
Eksperimentalni film Nesvrstana kombinovanjem vizuelnih i audio arhiva evocira lično i kolektivno sećanje na ideološki obojenu prošlost kroz naglašen feminističko-politički diskurs. Spajanjem fiktivnog, neformalnog razgovora između muškarca i žene (Cvijete Vede Zagorac i dr Zdravka Pečara) i ukazivanjem na subverzivni ženski identitet u okviru muškog poretka, film stvara novu sliku sećanja bez logičnog vremenskog rastojanja, primesa i zaključaka.
Montaža slike i zvuka: Irena Parović
Kamera: Cvijeta Veda Zagorac, Zdravko Pečar
Muzika: Ludmila Frajt, Grupa 777 – Ti si moj hit (1982), Nikica Kalogjera, Reprezentativni Orkestar Garde – Neretva (1982), Zabavni Orkestar RTB - Svi smo jedna armija (1977)
Prevod: Šejma Fere
Film su podržali: Ministarstvo kulture i informisanja i Muzej afričke umetnosti
Crvena, da te nema, trebalo bi te izmisliti
2021 / 20’ 09’’
Eksperimentalni film vizuelne umetnice Milice Rakić fokusiran je na problematiku ženske emancipacije u posleratnoj Jugoslaviji, te na kritiku patrijarhalno kodiranih interpretacija i kodova ideologije – kako u istorijskom, tako i savremenom kontekstu. Opažanja umetničinog alter ega drugarice Rakič, koji ona izvodi u tandemu sa istoričarem umetnosti i performerom Vladimirom Bjeličićem, kontrastirana su arhivskom građom vezanom za aktivnosti Antifašističkog fronta žena.
Olga Dimitrijević
Vladimir Bjeličić
Montaža: Irena Parović, Srđan Ćešić
Kamera: Vladimir Jevtić
Fotograf: Aleksandrija Ajduković
Muzika: Ludmila Frajt, Tereza Kesovija – I onda kradom gledam lice tvoje (1976), Orkestar i Mešoviti Hor Umetničkog Ansambla JNA - Budi se istok i zapad (1969)
Scenario: Milica Rakić
Šminka: Dragan Vurdelja
Frizer: Jovanka Lujić
Prevod: Aleksandar Milaić
Film su podržali: Ministarstvo kulture i informisanja, Nova galerija vizuelnih umetnosti i Crnogorska kinoteka – Nacionalni filmski arhiv Crne Gore
O učesnicima:
Milica Rakić rođena 1972. u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji. Doktorirala na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Predstavila je svoje radove na 30 samostalnih izložbi i preko 400 grupnih u zemlji i inostranstvu. Član je Saveza komunista Jugoslavije i Udruženja likovnih umetnika Srbije, sa statusom samostalnog umetnika. U svom radu ispituje način na koji jezik i kultura oblikuju lični identitet.
Vladimir Bjeličić rođen je 1983. godine u Beogradu. Aktivan je na polju nezavisne kustoske i umetničke prakse. U osnovi njegov rad je baziran na istraživanju reprezentacije telesnosti u digitalnom dobu, prevođenju kustoske prakse kroz performans, kao i na artikulaciji ideja kolektivizma i ravnopravnosti, te jednake raspodele javnih dobara u odnosu na komunikaciju različitih vrsta (čovek i mašina / čovek i biljka).
Ana Knežević, poreklom iz Brusa, rođena je 1993. godine u Kruševcu. Trenutno je na doktorskim studijama muzeologije i heritologije i aktivna je saradnica Muzeja afričke umetnosti. Bila je deo kustoskog tima izložbi „Nezaštićeni svedok br.1: Afrodizijak” i „Nezaštićeni svedok br. 2: MMM”. Bavi se kulturom sećanja, muzeologijom i heritologijom, studijama sajber i popularne kulture, kulturom mima i prati savremene umetničke tendencije.
*U ime sećanja na Vedu Zagorac, topla preporuka za čitanje: Tragom Vede Zagorac u Muzeju afričke umetnosti, rad Emilije Epštajn, više kustoskinje MAU
